
Wat duurt wachten toch lang.....
26 december 2012 was ik uitgerekend. We hadden gehoopt dat het voor de kerst zou komen. Toen het stil bleef in mijn buik, hoopte we dan maar na de kerst maar toch wel voor oud en nieuw. Ook deze datum ging voorbij en het bleef stil in mijn buik. Met 40 weken en 3 dagen zijn we naar het ziekenhuis geweest, omdat ik de kleine niet veel meer voelde en vreselijke hoofdpijn had. In het CWZ zijn we helemaal nagekeken, een echo en CTG scan wezen uit dat alles goed was en onze kleine uk het nog prima na zijn zin had in mijn buik.
Uiteindelijk op 1 januari 2012 braken s'middags om 14.45 uur mijn vliezen. Nadat kiara wakker was geworden van haar middagslaapje hebben opa en oma haar opgehaald. Want wij wisten niet hoe lang het ging duren en wilde haar niet midden in de nacht wakker maken voor het geval dat. Het was voor mij heel moeilijk om kiara weg te laten gaan. Heb dan ook tranen met tuiten gehuild... ik wist wel dat ze in goede handen was, maar het was meer het gevoel dat zij niet wist wat er komen ging. Ze ging nu alleen weg maar zou nooit meer alleen zijn.
Bij Kiara duurde de totale bevalling 22 uur, dus hoopte dat het deze keer sneller zou gaan.
Om 01.00 uur s'nachts hebben we de Verloskundige gebeld met flinke weeen, om de 5 minuten. Toen bleek dat ik al 2 cm ontsluiting had, een uur later 4 en weer een uur later 8 cm... Na 15 minuten had ik volledige ontsluiting en mocht ik op bed komen liggen voor het laatste gedeelte. Om 04.05 uur ben ik gaan persen en om 04.17 uur is ons wondertje geboren.
We wisten niet wat het geslacht was, het was dan ook een totale verrassing dat we zagen dat we een zoon hadden. We hebben beide gehuild van blijdschap. we waren er zo vanuit gegaan dat dit ook weer een meisje zou zijn!!! We hebben een zoon
KEVIN MARTINUS PETRUS MEEUWSEN geboren op 2 januari 2012, 51 cm en een gewicht van 4265 gram.
ja ja ook Sinterklaas kwam dit jaar weer naar Nederland. Vorig jaar was ze nog te klein om het te snappen. Dit jaar vierde we dan ook bij beide families voor het eerst sinterklaas.
De intocht van Sinterklaas in druten was één groot feest. De sinterklaas vond ze erg interessant maar de zwarte pieten waren toch nog een beetje eng. Bij papa in de armen durfde ze dan toch op de foto en snoepjes aan te pakken.
Sinterklaas vieren was ook erg leuk. Eerst moesten er liedjes gezongen worden want anders komt de sinterklaas niet. Nou de glinsteringen kwamen in de ogen toen we met z'n allen gingen zingen. Vervolgens werd er buiten op de ramen geklopt, wat is dat nou??
En ja toen stonden er die grote dozen met kado's, druk mee die doos naar binnen sjouwen en ja ze wilde meteen beginnen met uitpakken. Ze luisterde goed naar mama en die telkens voor wie het kadootje was en dan mocht Kiara het brengen naar die degene. Natuurlijk moest zij wel meehelpen het kadootje uit te pakken. En als er een kadootje was voor kiara zie ze"..."iara" en gingen er dan eens rustig voor zitten.
Weer een jaar voorbij......
Vandaag is ons meisje 2 jaar geworden. S'ochtends vroeg hebben we met z'n 3tjes in de ochtendjas heerlijk uitgebreid ontbeten en hebben we natuurlijk ons kado gegeven. Een houten speelkeukentje... dat vond ze natuurlijk helemaal geweldig. Papa heeft m meteen in elkaar gezet.
De rest van de ochtend hebben we lekker rustig aangedaan want het feest begon pas s'middags.
Vanaf half 4 was de eerste visite er en de laatste gingen om half 10 weg. Dus de hele dag door heeft ze kadootje uitgepakt, want ja dat was het leukste... De kaarsjes op de taart heeft ze ook zelf uitgeblazen, maar taart eten daar had ze geen zin in.
Ze is goed verwend met kado's zoals een playmobil boerderij, nieuwe jas, keukentje en verschillende benodigdheden, klei, skippy hond etc...
Ze lag s'avonds om 22.15 uur in bed en is meteen in slaap gevallen tot de volgende morgen half 10...
Toen ik zwanger was van Kiara heb ik een gipsbuik gemaakt en deze zilver gespoten. Deze hangt nu op haar kamertje.... Voor onze nieuwe spruit wilde ik ook iets doen, vandaar het idee om mijn buik te laten painten.
We zijn naar Oirschot geweest om dat te laten doen. Ik wilde graag iets met twee kindjes, omdat dat dadelijk de situatie zal zijn en zij het belangrijkste in ons leven zijn. Het ontwerp was zo gemaakt. Het heeft in totaal aan uurtje geduurd toen zat het erop en zijn er een hoop mooie foto's gemaakt.
Ik ben er super trots op en vond het eindresultaat super mooi!!!
Op naar de laatste 5 weken
Opa Piet werd 15 november 70 jaar en ja dat is toch wel een leeftijd die niet ongemertk voorbij mag gaan. We zijn dan ook met z'n allen een weekendje weg geweest naar Centerparcs de Eemhof. Vrijdags na de Leste Mert zijn we gegaan en maandag terug. Piet was toen nog niet jarig geweest, maar dat was het enige weekend dat iedereen kon en ja anders kwam de uitgerekende datum van Linda te dichtbij.
We hadden een 8-persoonshuisje en zaten mooi tussen de bomen. Het park was geweldig, met een zwembad, kinderboederij, jachthaven en veel bomen met bladeren....
Vrijdagavond hebben Jeroen en Linda gekookt en hebben we heelrijk met z'n allen gegeten. Zaterdagoverdag zijn we met de hele bubs wezen zwemmen en oh wat hebben opa en oma genoten om die kleintjes te zien spartelen in het water. Zaterdagavond hebben Angela en Linda voor het eten gezorgd. helaas zijn beide kleintjes zaterdagavond ziek geweest (overgeven).
Zondag zijn we over het park gewandeld naar de kinderboerderij. Daar was een klein ezeltje geboren en die vond de jas van kiara wel erg lekker.... Kiara vond het minder. Jeroen had de geiten brood gegeven en die waren allemaal zo enthousiast dat ze boven op m sprongen. Zondagavond nog even heerlijk wezen zwemmen. De gebroeders meeuwsen waren weer lekker lomp in de Turbo Twister waardoor ze er zonder band uitkwamen. Edwin had zijn hoofd gestoten en een zere teen, waarmee hij nog naar de EHBO post is geweest. Gekneust!!!
Maandag na het ontbijt hebben we alle spullen ingepakt en zijn we naar huis gegaan.
Het was een heerlijk en geslaagd weekend. Op na de volgende mijlpaal voor opa Piet.....
Het is alweer even geleden dat ik een stukje op deze site heb geschreven over ons kleine ondeugende meisje en natuurlijk over ons aankomende nieuwe wondertje..
Er is veel gebeurd in de tussentijd.
Kiara
Kiara groeit nog steeds als kool en wordt met de dag eigenwijzer. Praten doet ze nog niet zo, maar ze heeft haar eigen manier gevonden om dingen duidelijk te maken. waarom zou je dan gaan praten. En ja papa en mama snappen haar als de beste. Als er `ajap` wordt gezegd betekent dit dat er iets weg is. Langzaam beginnen er woordjes te komen, inmiddels zijn de woorden papa, mama, opa, oma, op, uit, au, bah, appelsap, kaas en ijs de revue gepasseerd. Ze mag dan nog niet praten, ze snapt alles en wil overal mee helpen. Voor mama nu natuurlijk ideaal want haar buik zit al behoorlijk in de weg en kan niet meer zoveel.
Ons nieuwe wondertje
Nog 8 weken tot de uitgerekende datum..... het wordt nu steeds spannender! De groeiecho hebben we gehad en dat was allemaal goed. Onze kleine uk ligt met de groei goed op schema. Het is een echte druktemaker. Het weegt inmiddels 1883 gram.
Als één van de weinige weten wij niet wat het deze keer worden zal. Bij Kiara wisten we het wel vanaf de 20 weken echo, nu wilde we het een verrassing houden. Hoe dichter we bij de datum komen, hoe nieuwsgieriger we worden en het vooral voor mij moeilijk wordt om de verleiding bij de echo´s te kunnen weerstand om niet alsnog te vragen wat het is.
De geboortekaartjes zijn al besteld (in proef dan omdat we niet weten of het een jongen of een meisje wordt). De namen hebben we al gereed. Dus nu is het alleen wachten totdat ze kleine zich meld.
De vraag die bij ons leeft, wanneer komt het. Krijgen wij dit jaar het mooiste en grootste kerstkado wat we maar kunnen wensen, een tweede kindje, of moeten we nog tot na de jaarwisseling wachten en wordt het 2012!!
Onze grote vakantie zit er ook weer op.
Wij zijn dit jaar afgereisd naar het Europese Italie. Met de auto naar camping Piani di Clodia aan het Gardameer. Voor Jeroen en mij was ook de eerste keer met de auto op vakantie, dus het was extra spannend hoe Kiara het ging doen in de auto met zo´n lange reis voor de boeg. We hebben heen en terug in één stuk gereden. De heenreis zijn we s´nachts om 01.00 uur gegaan. Ik had verwacht dat Kiara wel meteen in slaap zou vallen, maar wat je van te voren verwacht komt nooit uit. Nee hoor mevrouw vond de lichtjes op straat veels te interessant en viel uiteindelijk pas om 3.30 uur in slaap. Tot aan Oostenrijk ging perfect en daarna hebben we alleen maar file gehad tot aan de camping toe. Dus in plaats van de verwachte 14 uur hebben we er 18 uur overgedaan om op de plaats van bestemming te komen. Kiara was af en toe wel wat huilerig maar heeft het over het algemeen goed gedaan.
Aangekomen op de camping hadden we snel onze draai gevonden, we hadden een mooie stacaravan met airco. Dat was lekker slapen s´nachts. Er waren 7 zwembaden op de camping, waarvan eentje echt speciaal voor de kleintjes. Kiara is een echte waterrat dus die vermaakte zich uitstekend. Op het einde van de vakantie ging ze zelfs alleen van de glijbaan af.
We zijn naar Sirmione, Lazise, Garda, Bardolino en Verona geweest, dus hebben ook het één en ander van Italie gezien. Op de camping zelf was ook genoeg te beleven voor kiara, veel kindjes om mee te spelen. S´avonds was er altijd van 20.30 uur tot 21.30 uur kinderdisco en daar stal ze de show met haar dansmoves.
We hebben een dagje een speedboot gehuurd en daar hebben we heerlijk mee rondgevaren over het gardameer. Kiara met een groot reddingsvest aan anders durfde mama het niet aan om d´r mee te nemen. Vond ze het in het begin nog een beetje eng, uiteindelijk is ze op het gebonkt van de boot in mama´s armen in slaap gevallen. Papa had de tijd van zijn leven, met het sturen op de boot en lekker scheuren.
De terugreis heeft iets korter geduurd maar ook toen hebben we in duitsland file gehad. Maar ook toen weer heeft ze naar verwachting goed gedaan.
De vakantie was de moeite waard, ook het rijden met een kleintje. Dus voor volgend jaar hebben wij onze vakantie al uitgezocht. We gaan naar dezelfde camping, maar dan rijden we niet in één keer door. We hebben er dan namelijk nog een kleintje bij. De camping is zeker een aanrader!!
Net zoals elk jaar gingen Opa en Oma Druten weer op vakantie naar camping de Duinzoomhoeve in Julianadorp. Maar omdat Opa en Oma een andere auto hebben, mogen ze de caravan niet meer trekken. We zijn er dus met z´n allen mee naartoe gegaan. En met z´n allen bedoel ik Ome Edwin, Tante Angela, Neefje Max, mama, papa en ikke..
Omdat ze s´avonds daar op de camping een kinderdisco wilde houden gingen ook de discospullen van papa en Ome Edwin mee. En in ruil daarvoor mochten wij een nachtje in een hooiberghut slapen. Dat was spannend met z´n allen in één huisje en leuk voor mij want er was een stapelbed in waar ik lekker in kon klimmen. Helaas was het die dag erg slecht weer en de hele week al trouwens, waardoor we niets tot weinig konden doen buiten. Mama had gelukkig genoeg speelgoed voor mij meegekomen en knutselspullen dus heb ik me niet verveeld. Uiteindelijk zijn we maar om 16.00 uur al naar een restaurant gegaan om lekker te gaan eten. Ome Edwin en Tante Angela en neefje Max, hadden besloten niet meer te blijven slapen omdat Max niet wilde slapen en een beetje jengelig was. Dus hadden we de hooiberghut alleen voor mij en mijn papa en mama.
S´avonds was er kinderdisco, daar mocht ons meisje ook mee naar toe en dus een keertje lang op blijven. Nou ze stond meteen op de dansvloer en is daar niet meer vanaf geweest. Het was zo mooi om zo´n kleintje tussen alle andere kinderen te zien staan. Om 21.30 uur moest Kiara met mij mee naar de hooiberghut om toch echt te gaan slapen, want ze had haar middagslaapje ook al gemist. Ze viel meteen in slaap en heeft redelijk geslapen.
De volgende ochtend was het droog en ging ze natuurlijk Opa en Oma wakker maken in de caravan. Op het land bij de camping stonden trekkers en in de omgeving waren ook trekkers druk bezig op het land. nou dat was geweldig!! Gelukkig had mama de laarzen meegenomen en schone kleren, want ze was meteen helemaal nat en modderige van in de plassen stampen. Na het ontbijt zijn we naar huis gereden en we waren de hoek nog niet om of ze lag al te slapen.
Het was voor ons meisje een dag om nooit te vergeten.
Laat je e-mail achter en ik stuur je een mailtje als ik een nieuw verhaal of nieuwe foto's op de site heb gezet.